(Leestijd: 12 - 23 minuten)

Kaart van China met de reisroute in 2011

Van noord naar zuid door China

De route

Van 8 tot en met 27 juni 2011 maak ik een reis door China. Deze reis is een groepsreis met Baobab en gaat het hele land door: Beijing - Xian - Chengdu - Yunan - Yangshuo. Er wordt drie keer gevlogen (Xian - Chengdu, Chengdu - Kunming en Guilin - Ghuangzhou) en twee keer gaan we met de nachttrein (Beijing - Xian en Kunming - Guilin) en met elkaar reizen we ruim 3000 kilometer door dit land.
De groep is niet zo erg groot, want er gaan in totaal 13 personen mee:

De groep reisgenoten in 2011

Uiteraard lees ik me ook in voor de reis met boeken, dvd's en websites (zie o.a. bij "Informatie").

De Chinese taal is wat lastiger om in korte tijd eigen te maken, dus neem ik maar een boekje mee om me onderweg behulpzaam te zijn.
En met deze en alle andere benodigde bagage ga ik op 8 juni op pad voor een reis via Beijing - Xian - Chengdu - de provincie Yunnan en Yangshuo.

Beijing (9 - 12 juni)

We landen op de tweede dag van onze reis 's middags in Beijing na een vlucht van zo'n 9 uur en worden dan opgevangen door Pieter, die de komende weken onze reisleider zal zijn. Nadat we ingecheckt zijn in het hotel neemt hij ons mee naar de Lamatempel. Deze heb ik vorig jaar al gezien, dus neem ik de tijd om rustig door de hutongs te zwerven. Deze typische Chinese leefgemeenschap kent smalle straatjes met familiecompounds. De behuizingen zijn klein, maar de mensen die er wonen zijn er wel aan verknocht. Ik moet uitkijken dat ik niet verdwaal, want ik wil me later weer aansluiten bij de groep.
De dag wordt besloten met een gezamenlijke maaltijd in het Hua restaurant. Dit is hetzelfde restaurant waar ik vorig jaar met de hele groep van de Noord Korea reis heb gegeten. Toeval in een miljoenenstad!

Straatje in een hutong in Peking/BeijingDe tweede dag in Beijing ga ik met de metro naar de Tempel van de Hemel en verbaas me daar over de mooie architectuur en beschilderingen van de gebouwen. Het park er omheen is vol leven: men doet aan aerobics, er wordt getennist, geschaakt en gezongen en als je zin hebt kun je ook met stijldansen meedoen: groepsactiviteiten in de buitenlucht waar heel veel mensen met plezier aan meedoen.
Na enkele uren loop ik richting Qianmen Dajie. Volgens het boekje is dit een mooie winkelstraat in Chinese stijl. De wandeling er naartoe valt tegen, want het is verder dan ik dacht en de omgeving is ook niet erg interessant. Maar het is lekker warm en als je goed oplet is er overal wel wat te zien. De Qianmen Dajie is inderdaad een winkelstraat met H&M, Zara en andere westerse winkels. De gebouwen zijn in een soort moderne Chinese stijl gebouwd, die vrij saai aandoet. Erachter liggen - volgens het boek althans - hutongs. Deze blijken echter zodanig gemoderniseerd en tot centrum-winkelgebied veranderd te zijn, dat van oorspronkelijke hutongs weinig over is gebleven. Het is wel even leuk om te kijken, maar op zo'n manier winkelen kun je overal op de wereld. Ik loop dus maar verder en ga via het Tiananmenplein door een buurt met oude gebouwen. Uiteindelijk kom ik weer bij de metro uit en ga terug naar het hotel. 's Avonds gaan we naar een acrobatiekshow, waar artiesten hun beste beentje voorzetten met een diabolo-act, slangenmeisjes, uiteraard een clown en een spectaculair springnummer.

straatbeeld in BeijingDeze keer wil ik ook de Muur bezoeken en met een gezamenlijke excursie kom ik hier inderdaad op de 3e dag. Na ruim een uur met de bus en een flinke klim, sta ik uiteindelijk bij poort 8 bovenop dit wereldwonder. Hoewel ik al veel foto's en films over de Muur heb gezien, is de ervaring in het echt onvergetelijk. Onvoorstelbaar hoe deze muur zich over de bergen slingert en dat ruim 6000 km lang! Niet dat wij dat vandaag aflopen, maar een klein stukje daarvan is al genoeg om je te realiseren wat een gigantische klus dit geweest moet zijn. En dan te bedenken dat de lijken van de slaven gewoon in de muur begraven zijn.....
Na de lunch rijden we door naar het Zomerpaleis, een ander voorbeeld van de fantastische Chinese architectuur. Ook dit complex bestaat - net als de Verboden Stad of de Tempel van de Hemel - uit meerdere gebouwen. Het is er ontzettend druk met voornamelijk Chinese toeristen, dus het is lastig om alles goed te kunnen zien. Ook de tijd ontbreekt om rustig alle gebouwen goed te bekijken, maar de paar uur die we hier rond kunnen brengen geven toch een goede indruk van het oude keizerlijke leven. Onderweg naar het hotel maken we nog even een stop voor een foto van het "Vogelnest", het Olympisch Stadion uit 2008.

vogelneststadion in Beijing

Op de 4e dag in Beijing maak ik met een aantal een toer door Beijing, waar we van het openbaar vervoer en riksja's gebruik maken. Onder leiding van een Chinese gids zien we oude gebouwen uit de keizertijd, de brug waar Marco Polo de hand zou hebben geschud van Kublai Khan, de Klokkentoren en de Drumtoren. Deze kapper op straatlaatsten golden in het keizerrijk als systeem om mensen te wekken en de tijd door te geven. We rijden met riksja's een stukje door een hutong, waar we ook de lunch gebruiken. Na afloop van deze tocht relaxen we nog even op een terras aan een meertje. We moeten wel de tijd in de gaten houden, want vandaag reizen we weer verder. Met de metro zijn we weer op tijd terug in het hotel, gaan de bus in en rijden naar Station Beijing West, dat het grootste spoorwegstation van Azië schijnt te zijn. Het is inderdaad immens groot, maar vooral: druk!! Als je nog niet doorhad, dat China 1,3 miljard inwoners heeft, dan moet dat hier toch lukken, want een aanzienlijk deel van die inwoners rennen hier heen en weer of zitten en staan te wachten op de trein. Wij vertrekken vanaf hier met de nachttrein naar Xian, die keurig op tijd (18.40 uur) vertrekt! Tot 22.45 uur hebben we de tijd om te eten, wat te lezen en spelletjes te doen, want dan gaat het licht uit en moet er geslapen worden op de hard-sleepers!! Dat laatste is best last lastig, want hard is het zeker.

Xian (13 - 14 juni)

Op de klokkentoren in XianOm 8.00 uur de volgende morgen komen we aan in Xian en hebben er dus een treinreis van zo'n 15,5 uur op zitten. Na het inchecken in het hotel ga ik met een paar de stad in voor een wandeling en we gaan op zoek naar de moskee, die hier in Chinese stijl gebouwd is. Via het centrum komen we in de moslimwijk en vinden de moskee, waarvan de mooie poort helaas in de steigers staat. Al wandelend door het complex heb je eigenlijk geen idee, dat dit een moskee is. Alleen hier en daar een Arabische tekst geeft aan, dat het gebruik niet typisch Chinees is. Helemaal achterin is een grote gebedsruimte, waar minimaal eenmaal per dag de moslims bij elkaar komen voor gebed.
We verlaten de moslimwijk weer door de bazar en beklimmen de drumtoren, waar hele grote drums staan, die vroeger het begin van de dag aangaven. Vanuit de toren heb je een aardig overzicht over het centrum van de stad en kijk je naar de klokkentoren, die we later bezoeken. Omdat we die op de heenweg al gespot hadden, drinken we eerst maar eens koffie bij zo'n Amerikaanse keten, die de weg naar China ook al gevonden heeft. Niet dat het daar nu zo erg lekker is, maar in ieder geval beter dan de Nescafé die hier op sommige plaatsen te krijgen is. China is meer een land van de thee.

Fietsen op de muur van XianNa de beklimming van de klokkentoren gaan we richting Zuidpoort. Daar ontmoeten we nog een paar medereizigers en gezamenlijk maken we een fietstocht over de muur, die de binnenstad van Xian omsluit. De tocht is zo'n 14 kilometer, die we in ongeveer 1,5 uur fietsen. Hoewel de fietsen niet van grote klasse zijn, is het toch allemaal goed te doen. Van de Zuidpoort wandelen we dan weer terug naar de drumtoren om daar nog meer reizigers te treffen, zodat we met vrijwel de hele groep gaan eten in de moslimwijk.

De volgende ochtend staat het hoogtepunt van Xian op het programma: de opgravingen van het Terracottaleger van keizer Qin Shi Huangdi. Deze opgravingen staan in drie grote hallen en er wordt nog steeds aan gewerkt. In de grootste hal is men bezig met het herstellen van soldaten uit allerlei gevonden scherven.
Het terracottaleger in XianHet is een immens geheel en eigenlijk te gek voor woorden. Waarom nam zo'n man een heel leger met soldaten, paarden en wagens mee? Toen hij op 50-jarige leeftijd was begraven en de grafheuvel was dichtgegooid, kwam er vrijwel meteen een nieuwe dynastie die de hele zaak voor een groot deel weer verwoestte. In een wat oude film wordt die geschiedenis uit de doeken gedaan. Na een uitgebreide lunch rijden we naar een andere opgraving. Deze is van keizer is Jing Pi en hier is het niet zo druk met toeristen. Toch is deze opgraving ook indrukwekkend, al was deze man niet zo gek om levensgrote soldaten e.d. mee te nemen. Alles werd op kleine schaal gemaakt en mee begraven. Vreemd is dan wel weer, dat hij duizenden dieren laat maken, zodat ze nog wat te eten hebben na de dood. Bij deze opgraving wordt ook een soort driedimensionale voorstelling gegeven, die de geschiedenis van deze keizer toelicht. Ook hier is alles weer zeer indrukwekkend en je kunt je niet voorstellen hoeveel werk hierin heeft gezeten en waarom zo'n keizer alles mee wilde nemen.
In de omgeving zijn nog meer grafheuvels.... Deze liggen nog te wachten om geopend te worden. Vanaf deze tweede opgraving gaan we meteen door naar het vliegveld voor ons volgende bestemming:

Chengdu (15 juni)

In Chengdu arriveren we om middernacht in het hotel. De volgende morgen gaan we meteen op pad naar het Panda Reservaat, waar panda's worden gefokt en beschermd. Helaas zullen deze nooit in de vrije natuur uitgezet kunnen worden: ze worden hier geboren, groeien hier op en krijgen hun eten op een presenteerblaadje. Ze hoeven er niets voor te doen. En dat doen ze dan ook niet, want in feite zijn het ontzettend luie dieren. Ze zijn wel aandoenlijk met die zwarte vlekken om hun ogen, maar niet in staat om zichzelf goed in leven te houden. Er zijn er bijna honderd, die voornamelijk hier blijven of naar andere dierentuinen verhuizen. De rode panda's zijn veel actiever, maar ook hier geldt: ze kunnen niet terug naar hun natuurlijke omgeving. In feite is dit reservaat een dierentuin met een beperkt aantal soorten. Wel leuk om eens gezien te hebben.

Masker voor de Chinese operaAls de groep na de lunch naar het Wenshuklooster gaat (dat ik nog ken van een vorig bezoek), ga ik voor een wandeling door de stad en neem ik de metro naar het Tianfuplein, dat gedomineerd wordt door een reusachtig standbeeld van Mao. Eén van de weinige die in China nog zijn overgebleven.
Van hieruit loop ik naar het Volkspark. Het lijkt wel of iedereen die de behoefte heeft om op te treden, dat hier ook daadwerkelijk doet. Zangers, acrobaten, orkesten, koren; je vindt ze hier in alle leeftijdscategorieën. Optredens vinden vlak naast elkaar plaats, maar niemand stoort zich aan de buren ondanks dat overal knoertharde muziek wordt gebruikt.
Het is een schitterende belevenis. Oude Maoïsten brengen hier nog hun strijdliederen en zwaaien met rode vlaggen. Even verderop in het park zijn er honderden mensen bezig met mahjong of schaak. Er is een "datinglane", waar moeders hun huwbare kinderen promoten door een advertentie op te hangen. Kortom: geen minuut verveel je je in dit park.

Toch ga ik na een paar uur verder, want de Tao-tempel staat ook nog op mijn lijstje. Deze bevindt zich vlakbij ons hotel. Hier heerst rust en is een oase in deze drukke stad. Het is een mooi complex en daarmee sluit ik de dag op een rustige manier af.
's Avonds staat een voorstelling van de Sechuan Opera op het programma. De muziek is eigenlijk alleen geschikt voor getrainde oren, maar de kostuums zijn prachtig. Ook de andere onderdelen van de voorstelling fascineren, waarbij het slot een nummer is, waarbij de artiesten razendsnel van masker wisselen en wij met de vraag blijven zitten: Hoe doen ze dat toch?
De volgende ochtend vertrekken we alweer vroeg uit deze stad. Het vertrek is om 8.15 uur met het vliegtuig naar Kunming.

Yunnan (16 - 22 juni)

Kunming is de start van een rondreis van enkele dagen door de provincie Yunnan. We rijden direct vanaf het vliegveld door, nadat we ons met zijn allen in de veel te kleine bus hebben geprobeerd te vouwen. Deze bus is echt een minpunt van reisorganisatie Baobab, want hier moeten we een aantal dagen in vervoerd worden.

Straatverkoopsters in YuanyangWe rijden in enkele uren naar Yuanyang, een dorp op 1500 meter hoogte. Vanuit de hotelkamer heb ik een prachtig uitzicht op de vallei. We eten 's avonds met de hele groep in een lokaal restaurantje en voor sommigen is het daar de eerste keer, dat ze sprinkhanen eten. Ze zijn vrij klein en hebben minder smaak dan de sprinkhanen die ik in Thailand wel eens heb gegeten.
De volgende dag ga ik al vroeg op pad om te zien hoe het stadje tot leven komt. Er komen veel vrouwen in klederdracht.
Na het ontbijt gaan we onder leiding van een lokale gids aan de wandel en lopen enkele uren door de prachtige omgeving. Het is af en toe wat glibberig vanwege de regen die vannacht gevallen is. We lopen door prachtige rijstvelden en dorpjes waar de tijd stil is blijven staan: varkens, kippen, eenden, koeien en honden lopen door de straatjes en het leven speelt zich buiten af. Voor de lunch komen we weer in Yuanyang, waar vandaan we 's middags met minibusjes vertrekken voor weer een andere wandeling door prachtige rijstvelden. Er wordt hier ook thee verbouwd. Pluksters zijn druk bezig om de toppen uit de theestruiken te halen.

De volgende dag is er de weekmarkt. De gewone markt is in een gebouw van twee verdiepingen: beneden vlees, vis, kippen, eenden en honden; boven voornamelijk groente en rijst. Het bezoek is zeer divers, getuige de vele verschillende klederdrachten die hier worden gedragen. Voor westerlingen is het een merkwaardig gegeven, dat hier honden worden verhandeld voor consumptie, maar voor de mensen hier is het vrij normaal. Overigens is het aanbod van ander vlees veel uitgebreider.
Het dorp is vandaag veel levendiger vanwege de markt en in de straten zie je nu ook veel verkopers met allerlei soorten waren. Leuk is om te zien hoe de verschillende onderdelen van de klederdrachten hier te koop zijn. Alles wordt nog met de hand geborduurd!!

Laomeng markt's Middag rijden we in ongeveer 3 uur naar de volgende plaats: Laomeng. In dit stadje is een aparte wijk, waar Dhai wonen. Deze groep heeft veel gemeen met de Thai. Je ziet dat aan de behuizing en aan de bezigheden. Ik probeer mijn Thais met ze uit, maar helaas verstaan ze dat niet. Pieter leidt ons ook hier weer enthousiast rond. Na een drankje op een terras is het alweer tijd voor de avondmaaltijd, die ook hier weer zeer uitgebreid en lekker is. Hou je van lekker eten? Dan is China zeer aan te bevelen!!

De volgende ochtend regent het! En het is nog wel marktdag! Ik ga toch alweer vroeg op pad, gewapend met niet alleen de camera, maar nu ook met paraplu. De markt speelt zich voor het grootste gedeelte aan de bovenkant van het stadje af, waar ik nog varkens geslacht zie worden. Ook hier is weer veel varkensvlees, kip, groente, vis te koop. Maar er is ook een gedeelte voor kleding en er zijn genezers, die met merkwaardige drankjes en ingewikkelde handelingen je van allerlei kwalen kunnen genezen. Ook in de straten rond het hotel staan allerlei kramen opgesteld met de meest uiteenlopende waar.
Ik krijg nog een tip van Pieter over de biggenmarkt, die zich weer op een andere locatie bevindt. Ik ga daar naartoe en hoef alleen maar op het geluid af te gaan: ze krijsen enorm, vooral als ze ter plaatse gecastreerd worden. Ook hebben ze geen zin om met een nieuwe eigenaar mee te gaan, wat veel gekrijs veroorzaakt!!
Verderop is ook een kippen- en buffelmarkt. Na veel trek- en duwwerk kunnen precies vier buffels op de laadbak van een pickup!! Eenden- en kippenkuikens worden hier uitgezocht en in een doos gegooid zoals je dat bij ons op de markt met bijv. appels doet. Per kilo afrekenen graag! Zo'n markt brengt veel leven met zich mee en ik ervaar het toch iedere keer weer als een soort feestje: je mag kijken in het leven van de mensen hier. Een manier, die wij allang niet meer kennen.

Rivier in Jingping's Middags moeten we alweer verder naar Jingping. Dit is een grotere stad met zo'n 300.000 inwoners. De stad heeft geen architectonische hoogstandjes, maar is verzamelpunt voor allerlei minderheidsgroepen, speciaal op marktdagen. Centraal punt is het Plein van de Minderheden, waar 's avonds van alles gebeurt: men treedt er op, danst, doet aan aerobics, kortom: het Chinese buitengebeuren. Leuk is, dat er aan de zijkant een soort tribunes zijn waar je kunt zitten om alles te overzien. Uiteraard brengen we hier onze eerste avond door.
De volgende morgen wijst Pieter ons waar de verschillende markten zijn, want er is een dagelijkse markt, maar vandaag is ook de weekmarkt. Het is inderdaad een drukte van belang en de Rood Hoofd Yao overheersen in het straatbeeld: vrouwen met rode kappen en fraai geborduurde broeken.
De weekmarkt heeft o.a. tot gevolg dat er veel verschillende minderheden naar de stad komen, dus het is een afwisselend geheel van klederdrachten. Maar ook de markt is heel gevarieerd; er is een speciaal gedeelte voor allerlei geneeskrachtige kruiden en daar zie je ook allerlei gedroogde dieren, die in kruidenmengsels worden gebruikt. Ongetwijfeld zullen daar ook bedreigde diersoorten bijzitten; Chinezen maken zich daar niet druk over. Natuurlijk kun je ook weer biggen en kippen kopen, maar dat is hier toch een vrij klein gedeelte.

Ik loop naar beneden naar de rivier, waarover een brug gebouwd is met drie verbindingen. Bij een volgende brug ga ik weer terug richting centrum en via een stelsel van trappen en steegjes ben ik snel weer op het uitgangspunt vlakbij het hotel. De dagmarkt is daar vlakbij en daar zwerf ik ook nog over, want markten blijven altijd leuk. Hoe hier kippen uitgezocht, gewogen en verkocht worden, zie je in Nederland niet meer. Ook de vis wordt levend uit het water geschept en verkocht. Lekker vers! Ook honden zijn hier in de aanbieding.
Jingping kent ook een oorlogsbegraafplaats, waar slachtoffers liggen van een oorlog tussen China en Vietnam, een oorlog waar ik nog nooit van gehoord had. Samen met een paar medereizigers ga ik met Pieter naar deze begraafplaats, die hoog ligt, dus we maken een pittige klim. Men opent speciaal voor ons het hek en we kijken een uur rond op deze goed onderhouden begraafplaats. Alleen op 5 april komen mensen van elders de graven bezoeken; de rest van het jaar is hij dicht. 's Avonds worden we door het bestuur van deze begraafplaats uitgenodigd voor het eten. De uiteindelijke bedoeling is, dat we op de film gezet worden, zodat men op de website kan laten zien, dat ook toeristen deze begraafplaats bezoeken. We doen mee en staan nu een paar seconden op internet.
Nadat we weer naar beneden zijn gelopen vermaken we ons nog op het Plein van de Minderheden, waar ik alle Chinezen overhaal om naar Amsterdam te komen met het lied "Aan de Amsterdamse grachten". Anderen stelen de show door te dansen; kortom: we hebben een diepe indruk achter gelaten in Jingping!!

Winkel in JianshuiDe volgende morgen mogen we alweer vroeg op pad. Via een prachtige bergroute hebben we ondanks de regen mooie uitzichten. Helaas begint de bus steeds meer te roken en te stinken. Dus na verloop van tijd stoppen we en vult de chauffeur het koelwater bij, dat meteen weer uit de radiator spuit. Na enige tijd gaan we verder, maar het roken wordt erger en uiteindelijk stopt de bus aan de kant van een snelweg en kunnen we niet verder! Gelukkig komen er ook lijnbussen over de weg en Pieter laat deze stoppen, zodat iedere keer een klein groepje mee kan naar het busstation van Jianshui, waar we uiteindelijk allemaal weer bij elkaar komen. De eigenaar van het hotel wacht ons daar al op en met taxi's gaan we verder naar het hotel.
Na het inchecken laat Pieter ons iets van de stad zien, die toch weer anders is dan wat we tot nu toe al hebben meegemaakt. We komen o.a. in een theehuis, waar voornamelijk oude mannen hun tijd doorbrengen met kaarten, schaken en roken.

Hotel in JianshuiDe volgende morgen gaan we op excursie met een nieuwe bus. Deze is nog kleiner dan de eerste, maar heeft per zitplaats wel meer beenruimte, zodat je niet klem hoeft te zitten. We rijden naar een mooie brug met 17 bogen en met paviljoentjes bovenop. Verderop is nog zo'n soort brug, maar die is minder onderhouden dan de eerste. Vlakbij is een oud gebouw, dat vroeger een overheidskantoor was en nu volkomen vervallen is. Er staan mensen bij van een soort cultuurcommissie, die een rondgang langs oude gebouwen maakt om te zien wat er nog op te knappen valt en hoe ze een route kunnen uitstippelen voor toeristen. Zij maken ons ook attent op een oud station, dat door de Fransen is gebouwd en waar we natuurlijk ook een kijkje nemen. Tot slot van de toer bezoeken we de Confuciustempel: een uitgebreid complex met verschillende gebouwen en een grote vijver. Na de lunch gaan we weer de bus in op weg naar Kunming voor de nachttrein naar Guilin.

Yangshuo (23 - 26 juni)

Foto bekijken op de cameraNa bijna 18 uur met de trein komen we in Guilin aan, waar we meteen in de bus stappen op weg naar Yangshuo. We arriveren in ons hotel en kunnen de rest van de middag nog even gebruiken om door het stadje te slenteren. Yangshuo is een echte toeristenplaats. Er zijn veel souvenirwinkels, eethuisjes, terrasjes, massagesalons, restaurants en ook veel toeristen!! Voornamelijk Chinese. Ik loop bij Dr. Li naar binnen voor een goede massage voor mijn rug, want die speelt me nu al dagen parten.

's Avonds gaan we naar een lichtshow: "Impression Sanjie Liu", die gemaakt is door dezelfde man die ook de indrukwekkende openingsceremonie van de Olympische Spelen heeft gemaakt. Er voltrekt zich op de rivier een saaie en langdradige 'show': langdurige wisselingen en slecht geluid, tenminste als er live gezongen wordt; het mechanische geluid is overdonderend! Door de lichteffecten en de hoeveelheid medewerkenden moet het allemaal nog wat lijken, maar spectaculair wordt het nooit. Na een uur is het voorbij en gaan we op een terras in de stad nog iets drinken.

De ochtend ga ik de stad in, ontbijt op een terras, koop wat souvenirs en slenter wat rond. Echt interessant is het plaatsje niet. Het moet het voornamelijk hebben van de omgeving, want die is wel spectaculair. Dat zien we 's middags ook tijdens een boottocht over de rivier: het karstgebergte met steil omhoogstekende bergen. We bezoeken het dorp Fuli om o.a. te zien hoe waaiers worden gemaakt. Maar de lokale gids vergeet te stoppen bij één van de fabriekjes. Ik neem dan zelf ergens maar even een kijkje. Hoewel in zo'n dorp toch waarschijnlijk meer toeristen komen, blijft het moeilijk fotograferen, omdat de meeste mensen niet op de foto willen.
De tocht met de boot biedt een mooi uitzicht op het gebergte. Ook is nu duidelijk te zien waar de show zich gister heeft afgespeeld. Niet op een zijtak van de rivier, zoals ik eerst dacht, maar echt op de rivier zelf.
Yangshuo: aalscholver voor de visvangtNa de maaltijd gaan we weer op een andere boot om te zien hoe vissers met aalscholvers vissen vangen. We varen met onze boot gelijk op met één van de vissers en zien goed hoe het in zijn werk gaat. De vogels vangen heel wat en moeten dat weer afstaan aan de visser; ze hebben een ring om de nek, die het doorslikken van de vis verhindert. Na afloop foto's van de visser en de vogels of - als je dat wilt - kun je met een aalscholver op de arm zelf op de foto. Erg toeristisch, maar interessant om mee te maken hoe deze oude manier van vissen vroeger gebruikt werd.

De volgende morgen gaan we op de fiets door het karstgebergte onder leiding van de lokale gids: Farmer Tang. Ook nu weer een prachtige route, al fietst het wat moeilijk op de niet al te beste fiets. Met zachte banden en een ketting die er nog eens afloopt bereiken we toch ons doel: de Moonhill. Het gat in de berg doet aan de maan denken, vandaar de naam. Degene die zin hebben kunnen naar boven klimmen. Dat gaat via een pad en (iemand heeft dat dus blijkbaar geteld): 801 treden!! Ik begin maar aan de klim en zie wel waar ik strand, maar veel sneller dan verwacht ben ik al boven! Je hebt een prachtig uitzicht vanaf de "maan". Je kunt via een ander pad nog een stukje hoger, maar ik ga weer naar beneden voor de koffie!! Als iedereen weer uitgepuft is fietsen we verder en lunchen we bij onze gids thuis. Zijn vrouw heeft haar best gedaan en de gastvrijheid is erg groot.
Yangshuo karstgebergteTenslotte fietsen we weer naar ons beginpunt in Yangshuo en de rest van de middag relax ik wat en koop nog wat souvenirs. 's Avonds dineren we in Cloud9, dat ik kende van het kookboek " Mijn China" door Kylie Kwong. We eten lekker en uitgebreid. Omdat het de laatste avond is, worden toespraken gehouden voor o.a. Pieter en we realiseren ons, dat het afscheid sneller komt dan gedacht. De reis is omgevlogen!! We sluiten de avond af met het inmiddels gebruikelijke drankje op ons terras. Ik ga met een paar anderen nog even de stad in, want de disco staat nog op het programma. Hoewel er geen echte disco te vinden is, zoals wij die kennen, zijn er wel een paar tenten met een klein dansvloertje. We discoën dus nog flink op verschillende podia.

De laatste dag van de vakantie begin ik na een lekker ontbijt met een lange massage en bad bij Dr. Li. Na afloop voel ik me heerlijk en klaar voor de lange reis terug. Nog even lunchen en een kijkje in het park van Yangshuo voordat we om 14.30 uur de bus instappen voor de eerste etappe naar Guilin. Van Guilin vliegen we naar Guangzhou waar we 's avonds nog net op tijd in het hotel zijn om te kunnen eten voordat de keuken om 22.00 uur dicht gaat. Maar zoals iedere avond is het eten weer voortreffelijk. Dan is het tijd om het dagboek af te maken en te slapen. De volgende morgen vertrekken we om 7.00 uur naar het vliegveld en kan de lange dag van wachten en vliegen beginnen.