(Leestijd: 2 - 4 minuten)

Ho Chi Min City

Na een aantal dagen gefietst te hebben in de Mekongdelta komen we op maandag 23 november 2009 aan in Ho Chi Min City. In de loop van de middag komen we bij een Chinese tempel, waar we kunnen rondkijken.
Verder gaan we met de cyclo. Voor ieder groepslid is er eentje ter beschikking. Het is inmiddels spitsuur geworden en in HCMC betekent dat een vloed van scooters en brommers, die elkaar allemaal links en rechts proberen in te halen of gewoon dwars door de massa proberen over te steken. En daar zitten wij dan met onze cyclo's tussen. We rijden om de massa brommers heen en gaan soms regelrecht tegen de stroom in. Het is niet te beschrijven hoe idioot dit is, maar ik vermaak me er prima mee. Ik heb nog nooit zoiets waanzinnigs meegemaakt en het gaat allemaal nog goed ook. We stoppen bij een Chinese markt. Hier kunnen we weer even lopen, althans dat is de bdoeling. De markt is vreselijk vol met alerlei waren en de doogangen zijn smal, maar het is enorm leuk om rond te kijken. Daarna rijden we naar ons hotel voor de komende dagen.

CU CHI, tunnelcomplex uit de Amerikaanse oorlog

De volgende dag gaan we naar Cu Chi. Dit complex ligt in de buurt van Ho Chi Minh Stad en dateert al uit 1940 toen het verzet tegen de Fransen steeds meer de kop opstak. Vanaf 1960 werden de tunnels intensief gebruikt tegen de Amerikanen. Het complex toont aan hoe de Vietcong met eenvoudige middelen een supermacht met een modern leger de baas kon. Hier krijgen we eerst De verborgen tunnels in Cu Chieen film over het ontstaan en het gebruik van dit tunnelcomplex, dat heel ingenieus in elkaar zit.
Er wordt gedemonstreerd hoe men de tunnel inging, we zien een ondergronds ziekenhuis en een keuken. Zelf mogen we een eindje door de tunnel kruipen. Het eerste deel van 20 meter is redelijk toegankelijk en geschikt gemaakt voor langere mensen, al moet je wel behoorlijk in elkaar duiken. De rest van de tunnel is lager en de meesten van ons gaan er daarom na 20 meter uit.
Hoewel je een vrij goed beeld krijgt van de situatie, kun je je de werkelijkheid moeilijk voorstellen. Het complex is nu dermate toegankelijk voor toeristen, dat je veel verbeeldingskracht nodig hebt om nog iets terug te halen van hoe het oorspronkelijk was in het dichte woud.
Het antwoord van de Amerikanen op deze manier van oorlog voeren is bekend: bommenregens, napalm, enz. Op verschillende plaatsen zie je duidelijk de bomkraters van door de B52's afgeworpen bommen.

Dwalen door Ho Chi Min Stad

'S middags ga ik met Marga, Sandor en Paul eerst maar eens naar het Rex Hotel, want op de 5e verdieping moet het daar een soort lustoord zijn (wat eten betreft). We lunchen hier voor een prijs die we tot dan toe nog nooit hebben betaald in de vakantie, maar de kwaliteit is uitstekend.
Drukte in Ho Chi Minh CityVlak ernaast staat het Hotel de Ville, met daarvoor een bord “Verboden te fotograferen”. Als ik een foto maak van dat bord, komt er een wacht aanlopen met het verzoek niet meer foto's te maken. Gelukkig had ik al andere foto's, want het is wel een mooi gebouw in de Frans-koloniale stijl.
Dan gaan we naar de kerk: Notre Dame. Ook neergezet door de Fransen en volgens de boeken een plek waar veel bruidsparen zich laten fotograferen. Dat klopt inderdaad! In de korte tijd die we er zijn, zijn er 4 bruidsparen die uitgebreide reportages laten maken. Het interieur van de kerk is niet zo bijzonder met uitzondering van de gebrandschilderde ramen.
Tegenover de kerk is het postkantoor, dat door Eiffel is ontworpen. Het heeft een heel mooi interieur en ook een rij ATM-automaten, waarvan er zowaar eentje voor ons geschikt is om te pinnen.
Het volgende doel is het Herenigingspaleis, dat destijds het presidentiële paleis was toen Zuid Vietnam nog zelfstandig was. Het is voor een groot deel nog als zodanig ingericht. In de kelder zie je allerlei kaarten en apparaten, die de Zuidvietnamezen gebruikten in hun oorlogvoering tegen Noord Vietnam. Hierdoor is het wel een merkwaardige ervaring, dat je op één dag de oorlogvoering van beide partijen te zien krijgt.
Na een drankje op een bankje lopen we het park door. Vreemd, iedereen loopt ons tegemoet. Plotseling zien we een pijl op het pad: wij lopen tegen de richting in!! Het buitenste pad is voor de trimmers!! Als je goed kijkt zie je inderdaad een hele stroom mensen die allemaal in dezelfde richting lopen; hardlopen, snelwandelen of gewoon wandelen.