(Leestijd: 2 - 3 minuten)

Lüderitz en Kolmanskop

van Fish River Canyon naar Lüderitz

Op 8 september 2013 is weer een reisdag door verschillende soorten woestijn: eerst erg rotsachtig, dan wordt het semi-desert met verschillende planten en daarna is de beurt aan een woestijn met zand en stenen. Voorbij Aus, een plaats in het midden van de woestijn (wie wil hier in godsnaam wonen?) brengen we een bezoek aan “wilde” paarden. Deze zijn hier ooit neergezet in een soort project.
Onderweg zien we gelukkig ook nog andere dieren, zoals gemsbokken en struisvogels.

Hotel BayView in LüderitzOm ongeveer 15 uur zijn we in Lüderitz, een stadje dat op zondagmiddag totaal uitgestorven is. Ik wandel er wat rond, maar er is echt helemaal niemand op straat en er valt NIETS te beleven! Dus dat is verder relaxen in ons Bayview Hotel, waarvan de eigenaresse een naamgenoot van mij is.

Kolmanskop, een spookstad in de woestijn

De volgende dag ga ik met Kathy en Angelique naar Kolmanskop. Omdat er geen apart vervoer naar deze verlaten stad is is, mogen we met de gids Christu Bevenga meerijden en hij leidt ons en andere toeristen door het dorp. 

Kolmanskop dateert uit de tijd, dat er diamanten gevonden werden. Het dorp was volledig selfsupporting met o.a. een ijsfabriek, een slachterij, een ziekenhuis, enz. Nu is het een spookachtige stad middenin de woestijn, waaruit het zand oprukt, vaak tot in de gebouwen. Wel zijn er bepaalde gedeelten gerestaureerd en is er een museum.

Lüderitz, stad met een Duitse inslag

Zicht op LüderitzNa een paar uur dwalen door deze spookstad rijden we weer terug naar Lüderitz. Het is hier nu drukker dan op gister. De meeste interessante gebouwen dateren uit het begin van de 20e eeuw toen de Duitsers hier nog waren. Merkwaardig is wel, dat die tijd zijn sporen zo nadrukkelijk nagelaten heeft, terwijl de Duitsers hier maar een betrekkelijk korte tijd gezeten hebben.
De middag besluit ik met een bezoek aan het museum en de Bergkerk. Het museum is klein, maar biedt veel verschillende zaken: dieren, stenen, informatie over de bevolking en natuurlijk historische zaken met betrekking tot de tijd van de mijnwerkers en de Duitsers. De Bergkerk heeft wel prachtig gebrandschilderde ramen, dus een klim naar boven is niet voor niets.
De dag besluit ik met een paar anderen om lekker te eten in Barrels, één van de betere restaurants van de stad. Humor heeft men daar ook, getuige de inrichting van de toiletten.