(Leestijd: 1 - 2 minuten)

Van Ho Chi Minh City naar Ham Thuan Nam

Woensdag 25 november 2009 vertrekken we uit Ho Chi Min City. We krijgen pech onderweg en dat vraagt enige tijd voordat de bus gerepareerd is. De plek waar we de lunch moeten nuttigen – LaGi - is ver weg, dus dat duurt ook wel even. Maar daar hebben we dan wel een lekkere barbecue voor: vlees, vis, groente, inktvis, en dat allemaal klaar terwijl u wacht!
We gaan met de bus verder en om 15.15 uur mogen we eindelijk op de fiets. De omgeving waar we door heen rijden is heel anders dan de vorige week. Hier zijn geen smalle paden, rijstvelden, bruggetjes, bootjes, maar een gewone weg.
Er wordt hier veel dragonfruit verbouwd en het is leuk om te zien hoe dat groeit, want ik heb tot nu toe alleen maar de vruchten gezien zoals ze op de markt liggen. In dit gebied zie je verschillende stadia Eenpersoons vissersbootjesvan de groei: allemaal grote lidcactussen met bloemen en vruchten.
Ook komen we langs een zoutwinning waar we even stoppen voor de foto.
Bij een vissersdorpje zien we hoe hier wordt gevist: in kleine ronde bakjes vaart men van het strand naar de boot en omgekeerd. Hoe men in zo'n bakje vooruit komt is me een raadsel. Zelf zou ik constant rondjes draaien.
Na 20 km fietsen komen we bij het Bau Mai resort, dat aan het strand is gelegen. De tocht is reuze meegevallen. Verhalen over het feit, dat dit een zware route zou zijn, zijn totaal overdreven. Het is een beetje golvend parcours, maar niemand van de groep heeft er echt moeite mee gehad.
Omdat er geen water op de kamer is duiken we het zwembad in, want dat verfrist ook. Uiteraard wordt er weer gezellig een namiddagdrankje gedronken en als we daar zo lekker zitten, krijgen we te horen dat de watervoorziening weer is gerepareerd. Wat kan het leven toch mooi zijn. Dat wordt dus lekker douchen. Het duurt even voordat je doorhebt hoe de douche hier precies werkt, maar als je dat weet komt er lekker warm water uit.
Na de maaltijd is het tijd voor de karaoke. Dat schijnt hier “traditie” te zijn. Maar als je denkt, dat iedereen mee gaat doen, dan is dat fout. Slechts Sandor, Paul en ik laten van ons horen; de rest gaat naar bed. Ook Cherry en Mr. Happy, de fietsenmaker, doen mee.