(Leestijd: 1 - 2 minuten)

De Verboden Stad

Beeld van een reiger in de Verboden StadVrijdag 15 oktober 2010 is het tijd om de Verboden Stad in Beijing eens te bezoeken. Ik was toch een dagje in de stad na een interessante reis door Noord Korea, dus heb ik nog tijd over.

De Verboden Stad was de plaats van waaruit de Chinese keizers van de Ming- en de Qing-dynastie hun rijk bestuurden. De stad werd gebouwd en voltooid onder de Yongle-keizer, in 1422. De Verboden Stad is het grootste complex oude gebouwen, dat in de stad bewaard is gebleven. Het bestaat uit woongebouwen voor keizers, vrouwen, courtisanes, eunuchen en nog zowat van die personenen, die destijds gebruikelijk waren aan het keizerlijk hof. Verder zijn er immense ontvangstpleinen en zalen.
De Verboden Stad was tijdens de Ming- en Qing-dynastie de vaste residentie van 24 achtereenvolgende keizers. De stad was verdeeld in het Binnenhof, waar de keizer woonde, en het Buitenhof, waar de hofhouding woonde. Deze bestond onder andere uit de concubines, de paleiswachten en de eunuchen. Alles bij elkaar woonden er enkele duizenden mensen in de Verboden Stad.

Mijn indruk is na een bezoek van zo'n 4 uur, dat het vooral groot is en dat er heel erg veel Chinezen komen kijken. Dat betekent vooral dringen voor de weinige ramen van de verschillende ruimtes. Turen door de spiegelende ramen is lastig. Binnen is geen verlichting, dus is het moeilijk te zien hoe de pracht en praal van vroeger er moet hebben uitgezien. Gelukkig is het met de fotocamera wel wat op te halen.

Het complex is te groot om in een paar uur goed te bekijken, maar langer blijven is geen optie: het is overweldigend en na een tijdje krijg je toch het gevoel dat het wel erg veel van hetzelfde is. Bovendien is het dringen met en tussen Chinezen ook niet een tijdverdrijf waarvan je zegt: "Hé, wat leuk!" . Al die namen van keizers en keizerinnen, hoofd- en bijvrouwen beginnen dan ook een beetje te duizelen, dus wordt het tijd om iets anders te gaan doen.